Seinarukana: Chapter 2 Part 2

posted on 13 Jun 2009 22:34 by saintzoul in BishojoGame

ณ ห้องสภานักเรียน...

ซัทซึกิ: เอาล่ะ... งั้นจะอธิบายเรื่องทั้งหมดที่ฉันรู้ละกัน

โนโซมุ: งั้นรบกวนด้วยนะครับ

ซัทซึกิ: งั้นก็เริ่มจากสถานการณ์ปัจจุบันของพวกเราก่อนละกัน

จากนั้นซัทซึกิก็วาดรูปวงกลม 2 รูปบน Whiteboard แล้วก็เขียนว่า 'โลกที่อยู่ในปัจจุบัน' กับ 'โลกก่อนหน้านี้'

โนโซมิ: เอ่อ.. อ.อิคารุกะค่ะ?

ซัทซึกิ: มีอะไรเหรอ? โนโซมิจัง?

โนโซมิ: 'โลกที่อยู่ในปัจจุบัน' ที่ว่าเนี่ย มันคืออะไรกันแน่เหรอค่ะ? ประมาณว่าเป็นอีกมิติหนึ่งเหรอ?

ซัทซึกิ: ปิ้งป่อง! ถูกต้องแล้ว ตอนอยู่บนด่านฟ้าไม่ได้สังเกตุเห็นปราสาทกันเลยเหรอ

โนโซมิ: เอ๋?


โนโซมุ: พุดง่ายๆว่าพวกเราหลุดมาอยู่ในมิติที่คล้ายๆกับยุโรปในช่วงยุคกลางว่างั้น?

ซัทซึกิ: อือ! จะว่าอย่างงั้นก็ได้

เรเมะ: งั้นนี้ก็เป็นโลกแห่งดาบ, ปราสาทและป่าไม้สินะ

ซัทซึกิ: มันไม่ยาวไปหน่อยสำหรับการตั้งเป็นชื่อเหรอ?

เรเมะ: งั้นก็ 'โลกแห่งดาบ (剣の世界)' เป็นไง?

ซัทซึกิ: สั้นดี!!

โนโซมิ: ถ้างั้น...โลกก่อนหน้านี้ก็เรียกว่า 'โลกดั้งเดิม (元々の世界)' ดีไหม

โนโซมุ: ชื่อนั้นก็ดีเหมือนกันนะ

จากนั้นซัทซึกิก็ลบคำว่า 'โลกที่อยู่ในปัจจุบัน' กับ 'โลกก่อนหน้านี้' ที่เขียนอยู่บน Whiteboard แล้วแทนทีด้วย 'โลกแห่งดาบ' และ 'โลกดั้งเดิม' ลงไปแทน


โนโซมุ: ว่าแต่...โนโซมิ... 'ราก' พวกนั้นมันอะไรกันน่ะ?

โนโซมิ: อ๋อ! 'โมโนเบ้' น่ะ

โนโซมุ: 'โมโนเบ้'??

ซัทซึกิ: 'โมโนเบ้' เป็นชื่อของชินจูว์ของโนโซมิจังน่ะ และ 'ราก' พวกนี้ก็ค่อยค้ำจุนโรงเรียนทั้งโรงเรียนไว้บนหลังของมันน่ะ

โนโซมุ: อ๋อ.. ไว้บนหลังของมัน... เดี๋ยว!? บนหลังของมัน??

โนโซมิ: ใช่ ^^

แล้วซัทซึกิก็วาดรูปกล่องสีเหลี่ยมแล้วเขียนว่า 'โรงเรียนโมโนเบะ' แล้วจากนั้นก็วาดกล่องสี่เหลี่ยมอีกกล่องหนึ่งที่ใหญ่กว่ากล่องแรกไว้ด้านล่างแล้วก็เขียนว่า 'โมโนโบ้'

โนโซมุ: อ๋อ.. มันเป็นอย่างงี้นี้เอง... ก็ว่าตอนอยู่บนด่านฟ้าทำไมมันดูสูงแปลกๆ ว่าแต่... ชินจูว์ของโนโซมินี้เป็นตัวอะไรเหรอ? หอยทาก? หรือว่าตัวอมิบ้า?


โนโซมิ: น..โนโซมุจัง...

ซัทซึกิ: ฮูว~ T-T ใช่สิ! ก็ฉันมันไม่เก่งเรื่องวาดรูปนิ T-T

โนโซมิ: น..โนโซมุจัง รีบขอโทษรุ่นพี่เร็วเข้า!!

แย่แล้วไง สถานการณ์แบบนี้มัน...

โนโซมุ: ข..ขอโทษครับรุ่นพี่ซัทซึกิ ผมไม่ได้ตั้งใจ!

ซัทซึกิ: ม..ไม่เป็นไรหรอก ช่างมันเถอะ


เรเมะ: 'โมโนเบ้' เป็นชินจูว์ประเภทปลาวาฬยักษ์น่ะ, โนโซมุ

โนโซมุ: ปลาวาฬยักษ์!? นี้มันโลกแฟนตาซีหรือไงกันฟ่ะเนี่ย!?

ซัทซึกิ: ฮ่ะๆ ก็ใช่นะสิ... ทั้งดาบ, สัตว์อสูร, และเหล่าร้ายเลยละ

โนโซมิ: แล้วก็เวทย์มนต์ด้วยล่ะ ^^

โนโซมุ: ฮ่ะ? จริงเหรอ? แล้วใช้ทำอะไรได้บ้างละ? แปรตะกั๋วเป็นทอง??

ซัทซึกิ: เสียใจด้วยที่มันไม่ใช่อย่างนั้น ถึงฉันก็อยากให้มันเป็นอย่างนั้นก็เถอะ... ความจริงแล้วมันเป็นอะไรที่ร้ายแรงกว่านั้นมากนัก

เรเมะ: มันใช้สำหรับการต่อสู้เท่านั้นน่ะ, เอามาประยุคใช้ในชีวิตประจำวันทั่วๆไปคงไม่ได้

โนโซมุ: ฟังดูน่ากลัวชะมัด...

ซัทซึกิ: แต่ถึงอย่างนั้นก็เถอะ หากถึงเวลาที่จำเป็นต้องใช้มัน ก็อย่าได้ลังเลที่จะใช้มัน

โนโซมิ: เอ๋?

โนโซมุ: ...

ซัทซึกิ: เอาล่ะ คิดว่าได้เวลาที่ควรจะไปบอก 'ทุกๆคน' แล้วละ

โนโซมุ: 'ทุกๆคน' ?

โนโซมิ: ทุกๆคนที่มาเตรียมงานเทศกาลโรงเรียนนะ

โนโซมุ: จ..จริงเหรอ!!

ซัทซึกิ: อือ... เพราะงั้นสถานการณ์ตอนนี้ของพวกเราจึงค่อนข้างแย่พอดูเลยละ, เริ่มจากเรื่องอาหารเป็นอย่างแรก...

โนโซมุ ด..เดี่ยวก่อนครับ! แล้วทำไมเราไม่กลับไปโลกดั้งเดิมของเราเลยละ?

ซัทซึกิ: ...เรื่องนั้นคงต้องรอไปซักพักละ เพราะตอนนี้เรายังคงออกจากโลกแห่งดาบนี้ไปไม่ได้

โนโซมุ: ม..ไม่จริงใช่ไหมนี้...

ซัทซึกิ: เสียใจด้วยนะ

โนโซมิ: โนโซมุจัง...

ซัทซึกิ: พักเรื่องนั้นไว้ก่อนเถอะ ตอนนี้เรื่องอาหารสำคัญกว่า ถึงตอนนี้จะยังมีพวกขนมปังและของอื่นๆเหลื่ออยู่ก็เถอะ แต่คงอีกไม่นานนัก เพราะงั้นต้องรีบหากันซะตั้งแต่ตอนนี้

เรเมะ: ใช่แล้ว ก็กองทัพต้องเดินด้วยท้องนิหน่า

ซัทซึกิ: และตอนนี้ก็ยังยืนยันความปลอดภัยในป่าของโลกนี้ไม่ได้ซะด้วย เพราะงั้นคงต้องหวังพึ่งพวกเธอด้วยล้วละ

โนโซมุ: ข..เข้าใจแล้วครับ



Note เนื่องด้วยเนื้อเรื่องที่ยาว และเวลาว่าของผมที่ลดน้อยลงเรื่อยๆ ขออนุญาตทำส่วนที่เหลือเป็นสรุปแบบคร่าวๆนะครับ

หลังจากนั้นซัทซึกิก็ขึ้นปบนเวทีของโรงยิมแล้วก็อธิบายเรื่องต่างๆที่เกิดขึ้นอย่างคร่าวๆ โดนที่ระหว่างที่ซัทซึกิปราศัยอยู่ โนโซมุก็แนะนำเรเมะให้รู้จักกับชิซึเกะและมิซาโตะ

หลังจากปราศัยจบ ซัทซึกิก็ไม่รอช้า รีบเข้ามาจิกใช้งานโนโซมุทันที โดยงานที่ให้ทำนั้นก็คือ การออกไปหาอาหาร ซึ่งแน่ละว่าโนโซมิจะขอไปด้วยแน่นอน ซัทซึกิก็เลยต้องอยู่เฝ้าสถานการณ์ที่โรงเรียนไปตามระเบียบ

แต่ก่อนที่โนโซมุและโนโซมิจะออกไป ก็โดนชิซึเกะกับมิซาโตะมาขวางซะก่อน โดนทั้งคู่บอกว่าจะขอไปกับทั้ง 2 คนด้วย แต่โนโซมุบอกว่ามันอันตรายเกินไป แต่ทั้ง 2 คนก็ยังยืนกรานว่าจะไปด้วย โนโซมุก็เลยต้องจำใจพาทั้ง 2 คนไปด้วย โนโซมิก็เลยพาทั้งหมดมาที่ 'ทางวาร์ป' เพื่อลงไปยังพื้นดินเบื้องล่าง

 

พอลงมายังพื้นเบื้องล่าง โนโซมุกับโนโซมิก็เข้า 'Battle Mode' โดยเรียกชินเค็นของตัวเองออกมา (เสียใจด้วย ไม่มีฉากแปลงร่างแบบ Twinkle Crusader หรอก ) ส่วนมิซาโตะก็รัวซัทเตอร์แบบไม่ยั้งมือไปยังทัศนียภาพรอบๆ ระหว่างที่ทั้งกลุ่มค่อยๆออกหารอาหารไปเรื่อยๆ

จนกระทั่งมาเจอกับผลไม้รูปร่างคล้ายๆแอปเปิ้ล แต่มีขนาดและเปลือกที่หนากว่ามาก และเนื่องจากทั้งกลุ่มไม่ได้พกมีดกันมา ทางเลือกเดียวที่เหลืออยู่ของทั้งกลุ่มก็คือ 'เรย์เมย์' ของโนโซมุนั้นเอง ตอนแรกเรเมะก็บ่นอุบๆอิบๆเล็กน้อยว่าเอาชินเค็นมาปอกผลไม้เนี่ยนะ แต่สุดท้ายก็โดนโนโซมุปิดปากด้วยความอร่อยของผลไม้ที่เจอ จนเรเมะบอกว่าจะยกโทษให้ก็ได้ แต่ต้องปอกให้เธอกินอีก (เห็นแก่กินชัดๆ!!)

ระหว่างทางขากลับ ทั้งกลุ่มก็เจอกับหมูป่า แต่ขนาดเท่าหมี!! แล้วโนโซมุก็บอกให้ทั้งทีมรีบเผ่น จนกระทั้งมิซาโตะสะดุดรากไม้ล้มลง ทำให้โนโซมุไม่มีทางเลือกอื่น นอกจากเจื่อนเจ้าหมูป่าตัวนั้นซะ เรเมะก็เลยบ่นว่าทำแบบนี้แต่แรกก็จบเรื่องแล้ว แต่ก่อนที่ทั้งกลุ่มจะเดินทางต่อ โนโซมิก็เข้ามาบอกว่าน่าเสียดายซากหมูป่า ว่าแล้วเธอก็ยืมเรย์เมย์ของโนโซมุ แล้วก็ลงมือแล่เนื้อหมูป่าตัวนั้นทันที


และแล้วก็มาถึงช่วงเวลาอาหาร ที่ไม่วายจะเกิดเรื่องวุ่นๆขึ้นเนื่องจากทั้งโนโซมิและซัทซึกิพยายามที่จะป้อนข้าวโนโซมุพร้อมๆกัน ท่ามกลางสายตาอาฆาตแค้นอย่างนับไม่ถ้วน


พอตกเย็น จู่ๆโนโซมิก็บอกว่าโมโนเบ้จับคลื่นพลังบางอย่างที่กำลังเข้ามาใกล้ได้ ซัทซึกิก็เลยบอกว่าสงสัยจะเป็นพวกมีเนี่ยน และเนื่องจาก 'การรุกคือการรับที่ดีที่สุด' ทั้ง 3 คนเลยตัดสินใจที่จะออกไป 'ต้อนรับ' พวกมีเนี่ยนพวกนี้ซะหน่อย


- continue to Part 3 -

Note ต้องขอบคุณทั่น Kuroiketaro ที่ช่วยจุดไฟในการแปลของผมกลับขึ้นมาอีกครั้ง

Comment

Comment:

Tweet

กลับกันสินะ

#2 By SaintZoul on 2009-06-27 07:10

โอ้ววว ท่านแปลได้สนุกมากเลยนะเนี่ย ผมมาจุดไฟให้ แต่ไฟผมจะมอดแล้วนี่สิ (หาเรื่องอู้ไปวันๆ)open-mounthed smile

#1 By Kuroiketaro on 2009-06-27 06:20